محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
139
ضياء العيون ( فارسي )
مىماند در وزن ان دوا كه دردى از ان مانده به قدر ان درد اضافه بايد كرد تا كمى در وزن ان نشود و زفت را در روغنهاى مرهم حل مىبايد كرد بيش از آنكه دواى ديكر داخل كرده باشند و اكر دردى داشته باشد آن را نيز صاف مىبايد كرد و سقز را هم درين روغنها حل مىبايد كرد پيش از داخل كردن دواهاى ديكر و طريق تركيب آنست كه موم و روغنها را كرم كنند و زفت را اول حل كنند و پس از آن صمغها را حل كنند و اكر جنانكه زفت و صمغها را با اندك روغنى كه موم داخل نداشته باشد حل كنند و از پارجه دستارى بكذرانند و صاف نمايند و بعد از ان با موم كداخته و تتمه روغنها بياميزند بهتر خواهد بود و سقز را نيز در وقتى كه زفت را داخل مىكنند مىبايد داخل كرد حاصل كه آنچه حل كردنيست و مىبايد كه روغنها حرارتى داشته باشد كه آنها حل شوند اول انها را داخل نموده حل كنند و اندك بكذراند كه حرارت روغنها كم شود پس از ان دواهاى خشك كه